29 Januari 11 - 21:39Bewondering

Veel van mijn contacten zijn via internet. Via deze weblog, via Hyves, Twitter en Facebook. Soms kijk ik ook wel eens bij mijn internetvrienden naar hun vrienden. En wat schertst mijn verbazing? Ik ontdekte mijn leraar Frans van de middelbare school!

Deze meneer is geboren in het jaar 1929 en zit op Facebook. Gaaf! Très bien, monsieur. Vous êtes un homme très jeun.
(Ik heb dat Frans wel even door een site laten vertalen. Mijn punten voor Frans waren niet zo geweldig)
Ik heb echt veel bewondering voor iemand die op een site als Facebook zit terwijl veel van zijn leefstijdsgenoten niet eens naar een computer durven kijken!

- default - heel veel commentaar - § ¶

28 Januari 11 - 16:43Kronkeldidoe 2

Zo, terug van Kronkeldidoe.
Wat een heerlijke middag. Het was zo geweldig om weer eens als "juf" voor een groep kinderen te staan.

In de gymzaal lagen 16 verschillende soort eilandjes met ieder hun eigen sport of spel. Zo was er tennissen met ballonnen, steppen, door een opblaasbare rups kruipen/ lopen/ rennen, een springkasteel, een klimmuur en nog veel meer. Ik had een groepje van een kind of 12. Kindjes van het eerste én kindjes van het tweede leerjaar, waaronder mijn eigen oudste dochter. De muziek gaf aan wanneer we moesten wisselen. Verder hing er bij ieder eilandje een korte uitleg wat je er kon doen. Er was 1 ding, een soort overmaats elastiek, waar ik weinig mee kon, maar gelukkig zijn kinderen erg vindingrijk.

Het was echt geweldig om te doen. Vooral ná het kronkeldidoe merkte ik hoeveel ik het mis om iets naast moeder te zijn. Hoe ik heb genoten van met die kinderen die mij "juf" noemden en van het bezig zijn met de kinderen. Het enthousiast maken bij de mindere onderdelen en het waar kalm krijgen bij het in de rij naar het volgende onderdeel gaan. Een aai over een bol, een knip in de vingers om een stel braaf te krijgen, een knuffel van een kind, uitleggen en observeren, het uitdagen van een kind met angst. Heerlijk!

De juffen bedankten me voor het meegaan. Ik zou hen liever bedanken dat ik mee mocht.

- default - heel veel commentaar - § ¶

28 Januari 11 - 11:57Kronkeldidoe

Ik ga zo mee kronkeldidoe-en.

Wat dat inhoudt? Ik weet het niet precies. Het is een initiatief van de Stichting Vlaamse Schoolsport. Het is een bewegingsmiddag voor kinderen van het eerste en tweede leerjaar en op school kwamen ze 1 begeleider tekort. Ik zal wel zien wat ik moet doen.

Ik ben wel erg benieuwd.

- default - een beetje commentaar - § ¶

27 Januari 11 - 12:23Minibibliotheek

In de garage stonden al bijna een jaar een aantal dozen met boeken. Vooral de kookboeken had ik al eens gemist. En toen kreeg mijn echtgenoot een geweldig idee. De Ikea had mooie boekenkasten.

In eerste instantie wilden we naar de Ikea in gent gaan. Die is dichterbij dan die in Breda. op aanraden van mijn schoonmoeder vergeleken we de prijzen van de kast en de mandjes. De prijs van het mandje in nederland was € 9,99. Datzelfde mandje kostte in België € 14,95. Dat is voor een mandje wel een erg groot prijsverschil. Ook de prijs van de kasten waren in Nederland flink wat lager. Al met al zouden we in Gent 160 euro meer kwijt zijn geweest. Daar kan je wel eens voor naar Breda rijden, niet dan?

De eerste kast zette mijn man met zijn vader in elkaar. Nu kunnen mijn man en ik best wel eens mopperen op elkaar en zo af en toe vliegen er wat woorden door de lucht, maar kasten in elkaar zetten gaat ons super af. Ik pak uit en zoek de plankjes en schroeven uit. Man zet alles in elkaar en draait aan. Gaat prima en daarom deden we de anere 2 kasten natuurlijk zelf. Daarna konden de dozen met boeken uit de garage.


Doos na doos werd de kamer ingedragen. oeps, dat waren stiekem best wel veel boeken. Meer, veel meer dan dat we dachten. Binnenkort gaat man zelfs om nog zo'n grote kast. Misschien past dan alles er in. Volgens Christine leek het of we thuis een bibliotheek hebben.

En zo zien veel boeken er uit:

- default - heel veel commentaar - § ¶

26 Januari 11 - 09:55Zelfstandig

De moeilijkste job ter wereld? Dat is opvoeden!

Opvoeden is basis bijbrengen, liefde geven, grenzen aangeven, verzorgen en dan langzaam los laten. Op tijd ingrijpen als het fout gaat hoort er ook bij. Maar dan komt de tijd dat het kind zelf besluiten gaat nemen. Je staat langs de lijn en roept het kind toe. De ene keer neemt het kind je aanwijzingen aan, de andere keer laat het kind de aanwijzingen in de lucht hangen of naast zich neer ploffen. Hoe dan ook, het kind neemt zelf stappen, besluiten, keuzes. Jij staat erbij en kijkt ernaar. En soms blijf je heel hard roepen. Heel hard.

Wie weet kan ik er over 10 jaar om lachen en is hij echt zelfstandig.

- default - heel veel commentaar - § ¶

24 Januari 11 - 08:32Ongeloof

Kent u dat gevoel dat de wereld er even niet toe doet? Dat je leuke, vrolijke dingen even niet ziet en niet wilt zien. Gewoon omdat je zo ontgoocheld bent, zo teleurgesteld.

Dat je 100 redenen hebt om ontgoocheld en teleurgesteld te zijn en daar dan de pijn van het liegen bovenop krijgt. Keihard liegen. Tegen mij.

Nu kan hij 2 kanten op. De ene kant is er bovenop komen. Zijn verstand weer terugvinden en zich wat volwassener gaan gedragen. De consequenties dragen en er van leren. De andere kant is blijven hangen en zakken in een diepe put waar hij niet uit zal komen. In het eerste geval ben ik er voor hem. In het 2de geval staat hij er alleen voor. Helemaal alleen. Want alleen hij zelf, en niet wie dan ook om hem heen, kan doen wat hij moet doen.

Hij voelt zich zo groot. Hij is het niet. Ik heb nu een grote leugen en 100 redenen die aantonen hoe niet groot hij is.

- default - heel veel commentaar - § ¶

23 Januari 11 - 11:14Harmonie

Er ligt een hond op mijn voeten. Hij is net buiten geweest, op grote ronde, en nu is hij moe. Hij ligt te slapen met zijn hoofd op mijn voeten alsof hij op een kussentje ligt.

Mijn voetjes hebben het lekker warm. Er ligt een levend dekentje op ze.

Zo snijdt het mes aan 2 kanten.

- default - heel veel commentaar - § ¶

21 Januari 11 - 12:03René Mahu

Mijn allereerste baantje, vakantiewerk in een tearoom, had ik in Sluis bij Petrus en Paulus.
Ik heb er met veel plezier gewerkt. Soms bleven mijn voeten 's avonds tintelen van het vele lopen. Soms kreeg ik zelfs geen blaadje papier meer opgetild door de vele pannekoeken en wafels die ik naar de tafels bracht.

Toen ik er kwam werken, werkten de ouders van mijn Geen gemakkelijke tante, Arnolda. Toch kon ik wel een potje bij haar breken en ik mocht haar ook erg graag. Helaas werd Arnolda ziek. Ze wilde niet meer dat iemand van ons haar zag en we moesten haar maar herinneren hoe ze was. Kloek! Arnolda stierf na een zinloos gevecht tegen kanker. De laatste keer dat ik jarig was en zij er nog werkte, kreeg ik een verjaardagscadeautje van haar. Ik heb nooit geweten dat iemand anders van het personeel een verjaardagscadeautje van haar kreeg. Zij stierf, ik had verdriet.

Haar man, René, was een levensgenieter. Iedere dag dronk hij een Ricard. Zodra ik anijs ruik, denk ik aan hem. Zo af en toe ging hij naar Frankrijk en nam voor het personeel sigaretten mee. Nu ondenkbaar, maar toen een leuk cadeau. René was in mijn ogen gemaakt voor het Franse leven. Een wijntje en de bourgondische maaltijden.

Ook met René kon ik het erg goed vinden. Heel erg goed! Als ik hem later tegenkwam, stonden we altijd even te praten. Reken maar dat hij mij kende. Nu lees ik zijn overlijdensbericht in de krant.

Ik weet dat het leven voor hem niet meer moest. Het was geen pretje meer. Een lijf wat niet meewerkte en de man was gemaakt voor de eeuwige jeugd. Ik lees zijn naam en schrik. Hij is er niet meer. Hij is overleden. Hij moet niet meer.

Lieve René, ik wens je een hemels leven toe. Ik hoop dat ze er een glaasje hemelse wijn voor je hebben staan. René Mahu, ik zal je niet vergeten!

- default - een beetje commentaar - § ¶

20 Januari 11 - 21:58Lastig hoor

Ik probeer mijn zoon te bereiken. Helaas. Eerst was hij gaan voetballen en nu is de telefoon al 5 kwartier in gesprek. Of zou de telefoon misschien per ongeluk niet goed op de haak liggen?

Nou ja, gelukkig is er niets ernstigs aan de hand, want ook zijn telefoon staat uit en op het 3de nummer neemt er niemand op.

- default - een beetje commentaar - § ¶

19 Januari 11 - 14:53Juultje

Prinses Juliana was een bijzonder mens. Dat vind ik. Niet iedereen is het met me eens, maar zoveel mensen, zoveel meningen. Ik vond prinses Juliana een bijzonder mens.

Ik heb begrepen dat de naam van juliana soms werd afgekort naar Jull of Juultje. Juultje is ook hoe ik soms onze hond Julius noem. Onze Juultje is ook bijzonder. Soms bijzonder lastig. Soms bijzonder ondeugend. Soms bijzonder speels. Soms bijzonder lui. Maar altijd is Julius bijzonder mooi.

Het is me nu al een aantal keren gebeurd dat mensen op straat me vragen wat voor een ras het nu eigenlijk is. Als ik dan antwoord dat Juultje een Havaneesje is, dan schudt men meestal ontkennend het hoofd. Nee, een havaneesje, dat kennen ze niet.

Het grote voordeel van de onbekendheid is dat de broodfokker de havanees ook niet kent. Kende de broodfokker maar geen enkel ras, maar helaas! Tegelijkertijd is het onbegrijpelijk dat de havie zo onbekend is. Als je kijkt naar het karakter (ondeugend, tikkeltje eigenwijs, lief, nieuwsgierig) en naar zijn uiterlijk (zie de foto hieronder. Bron ) dan is het een hondje waar men voor valt. Misschien dat de prijs de mensen tegenhoudt. Goedkope hondjes zijn het niet, dat is waar. En dat is misschien ook wel goed ook. Wij hadden bij de aankoop ervan absoluut de zekerheid dat het niet om een doorgefokt dier ging vanwege de afkomst en vanwege het onbekende ras.

Terug naar ons Juultje. Juultje is een eigenwijs knaapje. Juultje is wat evrwend. Hij houdt vooral van vers vlees. Brokken oké, maar graag vermengd met vers vlees of anders na een paar dagen alleen maar brokken. Juultje houdt niet van kou, wind en regen. Nee, Juultje blijft dan liever binnen. Juultje houdt niet van grotere honden. Een lefgozertje is het niet. Maar is het dier kleiner, dan is hij zeer nieuwsgierig. Juultje ligt graag in zijn mand, maar nog net iets liever in de oud papierbak. Die brokken eet hij liever niet, maar komt hij op zijn wandeling een oude papieren zakdoek of nat stuk keukenpapier tegen, dan wil hij maar wat graag daarin happen. Een stukje 2de hands kauwgum laat hij ook niet graag liggen.

Dit hondenras wordt ook voor de show gebruikt. Ik denk niet dat onze Julius dat graag zou doen. Hij is nu 3x (noodgedwongen) in bad geweest en dat vond meneer niet zo leuk. Borstelen en kammen wordt toegelaten, maar vooral omdat hij een kauwstengel krijgt. Daarintegen vindt Juul het heerlijk als de klitten uit zijn vacht zijn en je met een fijne kam over zijn buikje gaat. Dan ligt het hondje prinsheerlijk als een werkneemster op de Wallen met de benen uit elkaar.

Soms staat meneer gevaarlijk grommend in de tuin. Maar zodra iemand in zijn buurt komt die hij niet kent, doet onze held een stap naar achteren. Als een echte held, op sokken.

Spijt van de komst van Julius? Nee. Zeer zeker niet. Ookal ligt er in de kamer wat verscheurd papier. Ookal verliest de papiermand wat van zijn rieten omheining. Ookal lukt het niet altijd hem op tijd buiten te krijgen. Ookal begrijpt hij niet altijd dat kindervoetjes niet gemaakt zijn om mee te spelen. Nee, ik ben nog steeds erg blij met mijn Juultje. Ik loop te genieten als ik met hem in het donker langs de kust loop en het dier zie "vliegen" over het zand van het strand. Met wapperende oren en vacht. En inmiddels ben ik wel erg gehecht geraakt aan dat "monstertje" wat zich bij voorkeur voor mijn voeten neerlegt.

- default - heel veel commentaar - § ¶

15 Januari 11 - 07:17Logeetje

Annefleur is 4. Ze heeft een vriendinnetje van bijna 5, Skrolan. Annelfeur en Skrolan zijn niet zo maar vriendinnen, maar echt beste vriendinnen. Zulke beste vriendinnen dat de juffen op school de vriendschap zelfs bijzonder vinden.

Skrolan is gisteravond blijven slapen. Natuurlijk op de kamer van Annefleur. In het bed van Eline die in eerste instantie in het bed van Christine ( in de kamer van Rutger ) ging liggen, maar toch koos voor de "meidenslaapkamer". Met 4 meiden op 1 slaapkamer duurt het even wanneer alles slaapt. Natuurlijk weet je dat vantevoren, maar je mag niets laten merken. En dus ging ik een paar keer naar boven met waarschuwingen. "Nu gaan slapen, anders mag Skrolan niet meer komen logeren." "Slapen Annefleur, of moet je misschien in Frank zijn kamer slapen?" "Nu slapen, anders krijg je pijn in je buik en kan je niet naar Anouk haar feestje morgen."

Ergens tussen 22.15 en 22.30 was het ineens stil. Klaas Vaak had zijn werk gedaan. Ze slapen nu nog. Die meiden wel. Rutger helaas niet. Die voelde zich vanmorgen nogal eenzaam op zijn kamertje.

- default - heel veel commentaar - § ¶

10 Januari 11 - 09:23Afspraak

Ik ben bang voor de tandarts. Nee, ik ben heel bang voor de tandarts. Daarom maak ik zelf de afspraak niet, maare laat ik die voor mij maken door mijn echtgenoot. Zo weet ik de datum niet en slaap ik wel voor ik een afspraak heb. Dat heeft dus zijn voordelen, maar niet altijd.

Zo stond ik vandaag voor de verrassing van de tandartsafspraak. Om 9 uur moest ik er zijn.

Ik was op tijd. Enkele minuten te vroeg. Vol zenuwen stond ik voor de deur. Ik duwde op de bel. Na een minuut duwde ik weer op de bel. En weer en weer. Na 7 minuten voor de gesloten deur heb ik het opgegeven.

Mijn man had zich vergist in de datum. Fijn. De positieve kant van het verhaal; voor mij geen tandarts vandaag.

- default - heel veel commentaar - § ¶

08 Januari 11 - 17:40Loopdrama

Ik was zo fanatiek met hardlopen. En toen werd ik verkouden, nog meer verkouden met een flinke benauwdheid. Daarna ging het met opa heel slecht en kwam er van lopen ook niet veel. na het overlijden van opa kwam de sneeuw met bakken uit de lucht. Toen ik weer begon met lopen, schoot er iets niet goed in mijn kuit en lag ik weer een paar weken stil. Al met al een paar maanden geen lopen en dat komt niet ten goede van de conditie.

Vanmorgen heb ik een rondje gedaan. Net geen 4 km wat ik al hardlopend niet haalde. Ik ben 2x moeten gaan wandelen. Maar ik heb gelopen! Zonder pijn in mijn kuit, ook fijn. Nu weer opbouwen. Ik wil weer gewoon een dikke 10 km aan kunnen. Dat wordt weer om de dag lopen. Weer of geen weer, zin of geen zin. Ik moet lopen! Ik zit verdorie toch niet voor niets bij Runningteam van Knokke!

Kom Jet, doorzetten!

- default - heel veel commentaar - § ¶

03 Januari 11 - 15:12De droger

Mijn droger is gearriveerd en staat op dit moment vrolijk te draaien.

Hoera hoera, ik ben zo blij. Eindelijk kan ik die enorme wasberg laten verdwijnen. Met dank aan Veiligkopen.nu en Ritmo Bv uit Eindhoven heb ik mijn droger.

Na 1x een misser stond er nu op de leverbon "Moet goed gaan" . En het ging goed.

Oh ik ben zo blij!

- default - heel veel commentaar - § ¶

01 Januari 11 - 10:342011

Ik wens u allen (en een enkele uitzondering, maar die weet dat zelf wel) een gezond, gelukkig en succesvol 2011.

- default - heel veel commentaar - § ¶