Eenbeetje

Het kruis

2011-10-05T20:18:00+02:00

Rekenen met het kruis. Op verzoek van "Henk en Ingrid".

In Utopia woont een vrouwelijke sjeik. Zij heeft een harem van 75 mannen en eigenlijk is ze die een beetje beu. Ze besluit 2 van haar mannen te ruilen bij haar buurvrouw sheik voor 12 kamelen. Onze sheik vindt de kamelen zo leuk dat ze besluit om een kudden van 120 kamelen erbij te nemen. Hoeveel mannen moet ze nu ruilen?

De uitleg:
2 mannen 12 kamelen
X mannen 120 kamelen

Tussen die mannen en de kamelen zet je een kruis zodat ze dus van elkaar gescheiden worden. Misschein wat omslachtig omschreven, maar ik krijg het zo snel niet voor elkaar hier.

Bij vermenigvuldigen gebruiken we de diagonalen. Dus: 120 x 2 . Onder deze vermenigvuldiging zetten we de eenzame ziel. Dat is in dit voorbeeld 12. Want 12 heeft geen diagonaal hier staan.
Je krijgt dan 120 x 2
12 (met dus een horizontale streep tussen 120 x 2 en 12)

120x 2 = 240 240:12 = 20
Het antwoord is 20 kamelen.

In plaats van kamelen en mannen kan je er alles zetten. Appels en euro's of mg en ml. Het is geen probleem. Als je maar de mannen onder de mannen zet en de kamelen onder de kamelen. Je hebt een basis (12 kamelen en 2 mannen) en 1 onbekende (de mannen) . Niks nie eerst naar 1 terugrekenen. Tel uit je tijdswinst.

Henk en Ingrid, snapt u het?

De dag van vandaag

2011-10-05T16:13:00+02:00

De woensdagmiddag is een vrije middag. Nou ja, in theorie dan toch.

Het begrip vrije tijd is momenteel vooral een wens. Natuurlijk kan ik meer vrije tijd hebben, maar dan moet ik er leertijd of huishoudtijd voor inleveren. Gaat niet. Mijn huishouden loopt schandelijk achter. Mijn studie loopt redelijk goed en volgens planning. Maar ja, de was kan wel even blijven liggen, maar als ik de studie laat liggen, blijf ik achter lopen. Wanneer er een toets is, kan ik niet zeggen dat ik een week achter loop, of ik die toets dan ook een week later kan maken. Dat gaat niet.

School vind ik nog steeds super. Natuurlijk zijn er vakken die iets minder mijn liefde hebben. Gewauwel waar ik het nut niet zo van in zie. Ookal vind ik het vak niets, ik doe er wel mijn best voor. De leerkracht doet immers ook haar best om het ons te brengen. Wie weet komt het ooit van pas. Het medisch rekenen is tot nu toe een eitje. Met mijn systeem van het kruis kom ik er wel. Ik kom er nu toch steeds een stuk sneller dan de omslachtige manier die ons aangeleerd wordt. Ach ja, medisch rekenen. Er wordt nu gezegd dat ik een wiskundeknobbel heb. Ik heb een sterk vermoeden dat mijn wiskundeleraar van de middelbare school daar heel anders over denkt. Jaja, het leven kan je soms erg verbazen.

Is er niet meer in mijn leven dan school? Ja natuurlijk! Zo zat ik vorige week met Annefleur onverwachts op een avond bij de spoed. Juffrouw was uitgegleden en had een flinke snee onder haar kin. Een mooie snee met rechte wondranden, maar wel wat te groot om zelf netjes dicht te gaan. Een beetje lijm van de dokter en het leed was al geleden.

Rutger is sinds het begin van dit schooljaar nog niet op de spoed geweest. Dat is zeker goed nieuws. Hij vindt school heel erg leuk, maar blijkbaar ook nogal vermoeiend. Soms haalt hij etenstijd niet eens.

Eline is gek op lezen. Zolang het maar niet als huiswerk is. Aan huiswerk heeft ze een hekel. Mijn vraag of ze huiswerk heeft beantwoordt ze dan ook steevast met Nee.

Christine is een tegenpool van haar zusje. Ze weet wat haar huiswerk is en begint daar ook vaak uit zichzelf aan. Als ze het al niet in de studie op school heeft gedaan.

Zo verdwijnt hier dag na dag. Het leven kabbelt vrolijk verder met spitsuren in de ochtend en in de avond.

Zo stil....

2011-09-24T07:14:00+02:00

Wat is het hier stil he? Ik zit dus stevig te studeren daar in het Brugse.

Ik was bang om als één van de weinige oudere tussen de jonkies te komen. Volledig onterecht! Ik zit in een klas waar zeker de helft ouder is dan 25 en een groot deel daarvan is boven de 30. Het is een superklas! Echt waar. Er is maar één persoon die ik niet mag.

De studie is niet te onderschatten. Ik moet iedere dag toch wel flink in de boeken. De doe-opdrachten zijn vaak erg bewerkelijk, maar ik hoop dat dat in de toekomst makkelijker gaat worden doordat ik beter weet waar ik op moet letten. De leerstof is bere-interessant. Ook de leergierigheid van de klas werkt er aan mee.

Hoewel ik het 's morgens wel eens zwaar heb bij het opstaan, ben ik erg blij dat ik voor deze studie gekozen heb. Als ik 's avond thuis kom, zit mijn dag er natuurlijk nog niet op. Er moeten kindjes verzorgd worden en daarna weer snel de boeken in. Vrije tijd was al schaars, maar is nu echt een zeldzaamheid geworden. En toch, ik voel me gelukkig, nuttig, blij. Ik voel me zo goed. Nooit gedacht dat studeren voor mij zo'n gevoel zou kunnen geven. Ik ben blij. Ik ben student.

En dan ga ik nu eerst een wasje in de droger steken en daarna weer blokken. Tot ergens later.

Nieuw leven

2011-09-09T18:11:00+02:00

Ik studeer. Ik studeer verpleegkunde aan het HBOV in Sint Michiels- Brugge.

De dagen zijn lang. Zo rond 5.15 á 5.30 gaat mijn wekker af. Als ik die wekker later zet, kan ik niet op mijn gemak wakker worden, ontbijt voor de kindjes klaar zetten, een rondje met het hondje doen, kindjes aankleden (hoewel ik daar natuurlijk hulp bij zou kunnen krijgen), kindjes hun haren kammen en op tijd bij de trein staan. Ik ben 's avonds pas rond 22 uur klaar met mijn huiswerk. Dat is echt een stevige dag.

Het niveau van de school vraagt zoveel tijd van me. De lesstof is over het algemeen volledig nieuw voor mij en dat kost inspanning.

Mijn klas bestaat voor de helft uit "oudere" studenten. Mensen van 30 en ouder die heel bewust gekozen hebben voor een verandering in hun leven. We lijken nog het meest op een spons die alle aangeboden kennis opzuigen. Er wordt veel gelachen, maar we werken ook echt heel hard. Onder de leraren staat onze klas bekend als een zeer goed werkende klas. Dit schooljaar is voor zowel hen als ons een plezier.

Ondanks dat je me 's avonds kan opvegen, ben ik heel gelukkig met mijn keuze om verpleegkunde te gaan studeren. Alleen al het leren maakt me al een stuk meer mens. De leerstof is bere-interessant. Ik kijk al halsreikend uit naar volgende week.

Deze week hebben we geleerd de polsslag op te nemen en bloeddruk te meten. Ook hebben we al spuiten met naalden meegekregen naar huis. Volgende week gaan we oefenen op sinaasappels. Onze eerste stage komt al in november en dan wordt er van ons verwacht dat we al kunnen spuiten!

Ik ben echt zo blij met mijn keuze om weer naar school te gaan. Een man in de trein zei tegen mij: "Ah, u moet dan veel studeren". Mijn antwoord was: "Nee, ik MAG studeren". En hij begreep mij. Ik mag studeren. En het voelt ook echt aan als een voorrecht. De 100% mama heeft een nieuw leven erbij gekregen. Ik ben nu een gedeelte van de dag een fanatieke student. Een sponzige student. Kom maar op met die kennis!

Eentje maar

2011-08-31T15:16:00+02:00

Nog één nachtje slapen. Nog eentje maar. Dan begint de school weer. Hoera!!!!!!!!!!!

De vakantie kroop voorbij, maar de dagen vlogen om. Vreemd he.

Nog maar één nachtje slapen. Dan 2 daagjes rust, een weekend en mijn hernieuwde schoolcarrière begint!

U begrijpt het vast wel, het is hier beredruk!

Voor Inge, voor Mario

2011-08-18T23:10:00+02:00

Soms doe je dingen en je weet niet waarom.

Over 2 dagen is het 20 jaar geleden dat ik een krant kocht en een overlijdensadvertentie uit die krant knipte. Ik weet tot op de dag van vandaag niet waarom ik dat deed. Ik bewaarde de advertentie. Ook daar weet ik niet van waarom ik dat deed.

Ik kocht maar zelden een krant. Overlijdensadvertenties uitknippen deed ik nooit. De naam van de overledene kende ik ook niet. Namen van de nabestaanden kende ik ook niet. Ik weet alleen dat er iets was dat me die krant deed kopen en die advertentie deed uitknippen.

Er ging een paar jaar voorbij. Ik was de advertentie vergeten. Tot een collega die een zeer goede vriendin van mij (toen mijn beste vriendin) sprak over haar vriend die verongelukt was. Toen zei ze de naam van die jongen. Ineens flitste de advertentie door mijn hoofd. Het was díe advertentie die ik uit geknipt had!

Vandaag is het 20 jaar geleden dat haar vriend verongelukte. Daarom, voor Inge en daardoor ook voor Mario:
Tijd heelt geen wonden.
Tijd leert je leven met verdriet.
zeer geduldig tot je weer schoonheid ziet.

Geslaagd

2011-08-17T16:47:00+02:00

Je kon vanaf vandaag inschrijven voor de opleiding HBO-V in Brugge. Ik ging dus naar Brugge. En stond voor een gesloten deur.

Bleek dat je moest aanbellen en dat dan de deur werd geopend. Verder geen problemen. Een hele vriendelijke dame hielp me met inschrijven en gelijk kon ik even kennismaken met de directeur. Alleen moest ik op vrijdag 26 augustus terugkomen voor een toelatingstest wegens onvoldoende voorstudie. Oké, daar kon ik best mee leven. Twee dagen na de test, in dit geval zou dat de maandag of dinsdag daarop zijn, zou ik de uitslag krijgen.

Omdat ik toch in Brugge was, besloot ik gelijk maar naar het andere gebouw te gaan om me op te geven voor de test in plaats van thuis te bellen. Daar zat meneer de directeur ook. En meneer de directeur besloot dat ik wel gelijk die test kon doen. Dat scheelt me dagen. Ik deed de test (die erg bleek mee te vallen) en kreeg een gesprek met meneer de directeur. Die wist me direkt al te vertellen dat ik werd toegelaten. Geen enkel probleem wat betrof motivatie of intelligentie. Ik was door de test en mag per september me student verpleegkunde noemen.

Joehoe, feest hier in Knokke! Reken maar dat ik een gat in de lucht heb gesprongen. Een man op het station van Brugge keek wel even vreemd, maar dat kon mij uiteraard geen bal schelen. Ik mag studeren!

Ongelukje

2011-08-16T10:05:00+02:00

Zo zag het er gisterochtend uit rond 4.15 uur.
(Foto Kneistikrant)

Even Apeldoorn bellen

2011-08-15T08:15:00+02:00

Het was vanacht een uur of kwart na vier. Ik werd wakker van een vreemd slepend geluid en daarna een luide autoradio. De autoradio wekte ook mijn echtgenoot. Samen gingen we eens door de gordijnen piepen.

Bijna voor onze deur stond een auto met de alarmlichten aan. Een bende jongeren stonden er buiten. De overbuurvrouwen stonden er ook. De auto had voor het vreemde geluid een ander uiterlijk gehad. Zowel aan de voorkant als aan de achterkant was hij ongelijk verkort. Zo'n twintig meter verderop lag er een wiel. Voor de auto lag de bumper in één geheel op de straat.

Een meisje zat op haar hurken voor een jongen die op een muurtje zat. Ze probeerde de jongen te kalmeren. Ik besloot even te gaan kijken of er hulp nodig was.

Rond de jongeren hing een alcoholdamp. Of de bestuurder ook had gedronke was niet te ruiken omdat hij omringd was door andere jongeren. Een overbuurvrouw reageerde dat dit een jaarlijks uitje was. Dat jongeren hier altijd een race hielden. Een meisje uit de groep van de jongeren keek verbaasd op. Hier was geen hulp nodig. Ik besloot dan ook terug naar mijn bed te gaan. Op weg naar naar het tuinhekje hoorde ik de jongen zich druk maken over zijn bumper. NIet over zijn auto, over zijn bumper. Dus de voorkant zat in elkaar, de achterkant zat in elkaar, één band was lek en eentje lag twintig meter verderop, maar hij maakte zich druk over een bumper die in één geheel van de auto was gekomen. Ik denk dat het de schrik was.

Een dik uur later waren er twee auto's weggesleept. Ook de auto van een schuin overbuurman was blijkbaar geraakt. Iedereen was terug hun huis in en ook de jongeren waren weg. Er was weer rust in de straat.

Mijn man zette op Facebook een foto van de sleepwagen toen deze voor onze deur stond. Hij schreef erbij: Even Apeldoorn bellen. Later begon ik daarover te denken. Van welke verzekeringsmaatschappij was die slogan ook alweer? Ah ja: van hen !

Uitgestorven

2011-08-07T12:20:00+02:00

Voor de Margaretakerk in Knokke staat een beeld. Nou ja, het beeld zit. Ik heb even gegoogeld voor een plaatje maar helaas. U zult het moeten doen met een beschrijving.

Het beeld stelt 2 mensen voor die op dat bankje zitten. De mensen zijn gemaakt van een soort ijzeren geraamte.

Ik liep langs het beeld met mijn kindjes. De 2 middelste kindjes waren namelijk naar Speelplein geweest (voor 2 euro per kind kunnen ze er onder begeleiding een hele dag spelen!!!!) en nu gingen we naar huis. We passeerden het beeld. Annefleur riep ineens uit: "Mama, die mensen zijn uitgestorven!" . En ze meende het. Het kind dacht echt dat daar 2 geraamtes zaten.

Nu vond ik het beeld niet echt mooi. Om eerlijk te zijn vond ik het spuuglelijk. Maar sinds de uitroep van Annefleur bekijk ik het beeld ineens heel anders. Ik zie het half door de ogen van een 4 jarige. Ik zie geen lelijk ijzeren beeld meer, maar 2 "uitgestorven" mensen.