Toen..
16 09 03 - 09:06 Vanacht had ik weer eens het "geluk" dat ik een paar uur mocht wakker liggen. De dingen waar je dan aan gaat denken... Mijn gedachten bleven een tijd lang stil staan bij een klas. Men schrijve zo'n 12 jaar geleden...Voor de politie was ik afgekeurd. Ik zou te lief van karakter zijn. Ach, als je dan toch afgekeurd wordt, dan is dat een redelijk aardige reden. Welke scholing zou ik gaan volgen? Ik wist het niet. Tot mijn oog viel op MDGO-CCD. Dit was een school die je opleidde tot hoofd van een keuken (bv in een bejaardentehuis) of hoofd van een schoonmaakafdeling. Een hele brede opleiding. Vooral het koken leek me leuk.
Zenuwachtig kwam ik de eerste dag aan op school. Ik was anderhalf uur onderweg geweest om er te komen. En ik had altijd al een hekel gehad aan die groepen. Ik zat liever een beetje alleen dan met een groep luidruchtige pubers. Maar goed, daar stond ik, moederziel alleen tussen een stuk of 10 andere zenuwachtige mensen in een halletje van een school die ver van mijn veilige thuis af lag.
De school bleek voor mij een misser te zijn. Het koken, waarvoor ik eigenlijk was gegaan, was aan mij niet besteed. Nog doe ik dat niet graag en heb ik er geen feeling voor. Na een half jaar had ik het gezien en ging ik van school. Maar wat een mega-gezellige tijd heb ik daar gehad.
We zaten op een school met net iets meer dan 30 (!) leerlingen. Onze klas bestond uit 10 personen. Echt een mengelmoes van vanalles door elkaar. Zo was er een zwaar Christelijk meisje, maar ook een jongen die in Amsterdam op straat en in kraakpanden had geleefd. En alles wat je daartussen kan bedenken, dat zat in onze klas. Er was een griet die popi zat te doen, maar de pech had dat haar klasgenoten er snel doorheen keken.
Ik had nog nooit in een kleine klas gezeten, maar ik ben sindsdien een fervent voorstander van kleine scholen en kleine klassen. Het is iets enger om te beginnen, maar je vindt je plaats er sneller. Meer contact met leraren. Echt een heerlijkheid.
Goh ja, die MDGO-CCD. Ik moet werken, anders was ik nog even weg gezwijmeld.
een beetje commentaar