Familie zaliger
02 10 03 - 08:01 Een vredelievend plaatsje in Limburg, Melick, is op 1 plaats niet zo vredelievend meer. Een man is daar gestorven. Zijjn vriendin woont nog in het huis. Dat huis wordt nu in de gaten gehouden door een zooi neven en nichtjes van de dode man. Zij, allen broer en zus van elkaar, zijn bang dat de vriendin er met de erfenis vandoor gaat.Dit is geen verzonnen verhaal, dit is werkelijkheid.
In geval van nood leer je je vrienden kennen. Na een sterfgeval leer je je familie kennen.
Hoe kan je je zo verlagen dat je om de beurt met een pot koffie een aantal uren bij een huis gaat posten? De vriendin zou de neven en nichten de dingen met emotionele waarde niet gunnen. Dingen als een wandklok en wat serviezen. Geen dingen van geldelijke waarde. Aldus de waakhonden.
Als je een oud servies hebt, wat intact is, dan zit daar wel degelijk waarde aan. Een oude wandklok kan een vermogen waard zijn. Ik heb dus vraagtekens bij dat "alleen emotionele waarde".
Hoe vaak gebeurt het ook niet dat als een ouder persoon dreigt te sterven of net gestorven is, dat ineens familieleden opduiken waarvan je het bestaan niet afwist. Onder de noemer: "Ik ben toch familie" hoopt de aasgier iets binnen te halen.
Ik zag het ooit toen de moeder van een vorige baas bijna aan het einde van haar strijd tegen kanker was. In de zaak verscheen ineens met grote regelmaat een vrouw die we nog nooit hadden gezien. Het bleek een nichtje te zijn die de familie wilde steunen in de moeilijke tijd. Na de begrafenis hebben we haar nooit meer gezien.
Hoe kan je maar zo materialistisch ingesteld zijn? Je neus laten zien in de hoop dat er iets voor je van de kar valt. Bah.
heel veel commentaar