Hulde Daphne D.
18 10 03 - 08:17 Een bijlage van de zaterdageditie van de Telegraaf is het programmablaadjeTv Weekeinde. Op de laatste pagina staat een colum van Daphne Deckers.Die dame kan heerlijke stukjes schrijven. Niet altijd ben ik het met haar eens, maar vandaag is ze mijn grote vriendin. Ze heeft het over het roze wolkje waar je geacht wordt op te zitten na je bevalling. Zo schrijft ze dat na de bevalling " je onderbouw eruit ziet als een ontplofte mol" . " Je moet als kersverse moeder maar op die roze wolk zitten, terwijl je van alle kneuzingen niet eens kunt zitten".
Hoe bekend klinkt dit! Het verhaaltje dat je alle pijn bent vergeten op het moment dat je je kind vasthoudt, geloof daar nou niet te sterk in. Ik kon maanden lang niet naar een bevallingsprogramma kijken zonder de pijn weer terug te voelen. En heren, mocht u denken dat dit overdreven is: Hoe reageert een man als hij ziet dat een andere man een stomp in de edele delen krijgt? Hoe reageert een man op het nieuws dat er een dun slangetje door de urinebuis in de penis wordt gebracht? Er zijn heren die de linkerknie tegen de rechterknie persen bij het horen van "sterilisatie bij de man". Dus, die vrouw die er een baby door geperst heeft, zou die zich aanstellen?
Nu weten wij vrouwen dat het erbij hoort. De pijn van de wee, het persen, de pijn van een nawee, het beurse gevoel. En we doorstaan het! Maar dat wil niet zeggen dat ik dat lekker moet vinden en het binnen een paar tellen vergeten moet zijn. Een bevalling zou qua inspanning gelijk staan aan het lopen van een marathon. Dat zie ik ook heel Nederland niet zomaar even doen. Nee, kindjes eruit gooien valt niet mee.
En mevrouw Deckers heeft daar een mooi stukje over geschreven. Zonder ironie maar met bewondering: Prima gedaan Daphne!