De andere kant
05 02 04 - 09:32 Omdat er niet de indruk mag ontstaan dat kindjes alleen maar leuk zijn, volgt nu een stukje over 'de andere kant'.Half 5 in de ochtend, luid krijsend besluit mijn dochter dat het etenstijd is. Nu, direkt. Wat nou schone broek? Ik heb toch gezegd dat ik eten wil!
Is de luier eindelijk aangeworsteld (valt niet mee met trappel-benen), dan gaan de twee knuistjes gebald voor het mondje. Het mondje wat nu ineens verbazingwekkend ver open kan en waar het geluid als een lawine uitrolt. In de nacht echoot haar schreeuwende roep om eten. Maar met die handjes voor de mond, is het moeilijk eten geven aan het rood aangelopen driftkopje. Wurm ende worstel en ja, de fles gaat erin.
Enkele uren later is de immitatrice van het gillend speenvarken weer wakker. Geen twijfel mogelijk! Weer het gevecht met de luier en weer het gevecht met de fles. Als het mormel dan een kwartier later voldaan op schoot zit, hoor ik een geluid en voel ik een trilling. Mevrouw heeft haar luier volgebaggerd.
En dus krijgt ze een schone. Maar kindjes die net hebben gegeten, die kunnen makkelijk spugen. Zo ook dit exemplaar. Een witte golf verlaat haar mond en belandt op de bank. Bovendien besluit freule dat ze geen zin heeft in dat gehannes met luiers.
Ha, wordt het zo'n dag?
heel veel commentaar