Auw
18 05 04 - 16:34 Er zijn zo van die dingen die je bijna niet weg kan doen.In mijn kast ligt een trui die mijn moeder voor mij breidde toen ik 12 was. Nu, 19 jaar later heb ik hem nog. Mijn woontrui noem ik hem. Met de jaren "groeide" hij mee. Hij hangt ter hoogte van mijn knie en je past er met 3 man in. Kortom, hij ziet er niet uit! Maar denk maar niet dat hij richting vuilnisbak verdwijnt. Ben je gek! Dat is mijn woontrui. De trui voor als je je akelig voelt, de trui die ik draag in plaats van ochtendjas.
Zo had ik ook een paar sandalen. Ooit waren ze donkerblauw. Goedkoop gescoord bij Scapino of Schoenenreus. Ze bleken zo hemels te lopen dat een paar nieuwe natuurlijk niet nodig waren. Zelfs toen de zool een scheur overdwars vertoonde, bleef ik volhouden dat het nog best ging. Tot op een dag de zool in tweeen op de grond bleef liggen terwijl de bovenkant met mijn voet wel de lucht in ging. Met een aanval van moed deed ik afstand van ze. Hup in die grote grijze bak.
Ineens werd het hier mooi weer. Jawel, wikkelrokkenweer. En bij mijn wikkelrok droeg ik altijd die sandalen. Een beetje aarzelend haalde ik een nieuw paar schoenen uit de kast en vertrok richting winkel. Onderweg begonnen mijn schoenen niet prettig te zitten. Maar kom, ik ben geen mietje! Doorlopen!
Thuisgekomen bekeek ik de schade. Een opengelopen blaar (bloed dus) en nog 4 blaren verdeeld over 4 tenen.
Ik wil mijn sandalen terug!
heel veel commentaar